ترس، خشم، غم، شادی، انزجار، حسادت، شرمساری. "آداس میگوینسکی" به دوران کودکی خود بازگشته است، زمانی که - مانند بسیاری از ما - با درک احساساتش مشکل داشت و...

داستانی تلخ درباره مردی میانسال که از زندگی خود و دیگران، از جمله خودش، متنفر است. آدام میائوچینسکی، شخصیتی شناخته‌شده از فیلم‌های قبلی مارک کوترسکی کارگردان، معلمی ۴۹ ساله است که سر کلاس‌های مدرسه شعر می‌خواند و بعد با فحش دادن و بدوبیراه گفتن به همسایه‌هایش به خانه می‌رود. بزرگ‌ترین عذاب برای او، تحمل ۵ دقیقه بعدی زندگی است. او خودش را قبول ندارد و حتی ارتباطات روزمره با دیگران باعث پرخاشگری‌اش می‌شود. اگرچه او مدام در رویای یک عشق رمانتیک است، اما آن‌قدر جسارت ندارد که رویاهایش را محقق کند. میائوچینسکی ناامید، تجسمی از ترس‌ها و وسواس‌های خود ماست که اخیراً بسیار آشکار شده‌اند.

یک روز، بهیاران بیمارستان هنگام تماشای جسدی در سردخانه، یک کارگردان سینما را شناسایی می‌کنند. این مرد، با وجود اینکه مرده است، شروع به مرور خاطرات زندگی‌اش می‌کند. او با ساختن فیلم به شهرت و موفقیت رسید و معشوقه‌های متعددی داشت، اما هرگز رویاهای آن‌ها را محقق نکرد. زندگی او با ناکامی‌های بسیاری همراه بود که او را از درون ضعیف و فرسوده کرد. او اگرچه در سینما به جایگاهی رسید، اما از زندگی خود راضی و خوشحال نبود.